De opsporing en vervolging van strafbare feiten en de veiligheid in de samenleving zijn veelbesproken onderwerpen. Het onderwerp veiligheid en criminaliteit staan dan ook bovenaan de politieke en publicitaire agenda. Het Openbaar Ministerie wordt doorlopend bevraagd over het beleid op het gebied van strafrechtelijke handhaving en over aandachttrekkende strafzaken en -onderzoeken. Omdat de wens van journalisten om 'alles' te weten soms botst met het belang dat een onderzoek in stilte wordt verrricht, geeft dit wel eens strubbelingen.
In dit dossier de regels die het OM kent voor het meewerken aan publiciteit. Deze gelden ook voor de politie voor zoverre deze zich bezighoudt met de opsporing van strafbare feiten. Ook aandacht voor enkele relevante publicaties.
U vindt in het dossier de Aanwijzing Opsporingsberichtgeving. Deze ziet toe op de juiste inzet van het middel opsporingsberichtgeving. Daarbij wordt de hulp van het publiek ingeroepen bij het oplossen van (ernstige) misdrijven. Opsporing Verzocht is de oudste en bekendste vorm van opsporingsberichtgeving.
De Raad voor de Journalistiek heeft een klacht van de hoofdofficier van justitie en vier officieren van justitie van het Landelijk Parket tegen de redacteuren M. Husken, H. Lensink en de hoofdredacteur van het weekblad Vrij Nederland gegrond verklaard.
Zembla kondigt aan een lijst te presenteren met “foute officieren van justitie” die bewijsmateriaal zouden vervalsen en doelbewust informatie achterhouden. Zembla zegt zich te baseren op rechterlijke uitspraken over de werkwijze van het OM. Het OM is echter van mening dat er sprake is van onjuiste interpretatie van rechterlijke uitspraken waardoor onterecht een verwijt wordt gemaakt aan het OM en individuele officieren van justitie.
Zitten in Nederland de kranten, de radio en de televisie de rechtspraak wel voldoende op de hielen? Over deze en andere vragen wordt maandag 2 november gedebatteerd in Felix Meritis in Amsterdam.