"Opeens maakten acht vliegtuigen een duikvlucht naar beneden. Het waren Russische toestellen, gebruikt door het Iraakse leger. Ze wierpen bommen af. Het waren doffe knallen, geen echte explosies en de vlammen waren enorm: ongeveer twee bomen hoog. Ik zag die bommen in Sheikh Wasan liggen op 18 april 1987. Om de bom zag ik een gele kleur. Toen ik dichterbij kwam, zag ik dat de bom gas lekte.
De geur die van die bom af kwam was zoet, zoals vers fruit. Op zich een aangename geur. Ik weet dat mosterdgas geel is, omdat ik het bestudeerd had. Ik ben er dan ook heel zeker van dat het om mosterdgas ging. Ik zag steeds vlammen in de bergen, waardoor ik wist dat er weer bommen werden afgegooid. Elke bergpas werd bestookt met bommen. Ik denk dat het Iraakse leger op deze wijze iedereen wilde doden, dus ook de mensen die via de bergpassen wilden vluchten.
Ik wist dat als je mosterdgas had ingeademd, je een incubatietijd hebt van vier tot zes uur. Binnen vier tot zes uur zou je blind kunnen worden. Daarnaast tast mosterdgas je ademhalingssysteem aan: het verbrandt je longen. Na de aanval zag ik het lijk van Rasol. Hij had een gat in zijn keel. Rond tien uur 's avonds werden mensen blind. De volgende dagen werden mensen dood aangetroffen. De enige uitweg was richting het plaatsje Ranya. Hier gingen de burgerslachtoffers naar het ziekenhuis. Deze mensen zijn later door de Iraakse geheime dienst opgepakt en geëxecuteerd."
Dit is een voorbeeld van een verklaring van een getuige in het proces tegen de Nederlandse zakenman Frans van A. De getuige had gelukkig zelf een gasmasker, beschermende kleding en medicijnen. Getuigenverklaringen zijn vaak heel erg belangrijk in processen tegen oorlogsmisdadigers, omdat de wreedheden vaak niet vastgelegd zijn. Getuigenverklaringen zijn vaak het enige bewijs.
Het gerechtshof in Den Haag veroordeelde – mede dankzij talloze getuigenverklaringen – Van A. uiteindelijk op 9 mei 2007 tot 17 jaar gevangenisstraf, wegens medeplichtigheid aan oorlogsmisdrijven gepleegd door Saddam Hoessein. Van A. was betrokken bij de levering van grondstoffen voor chemische wapens aan Irak tussen 1984 en 1988. Irak gebruikte deze grondstoffen voor chemische wapens en zette deze in. Het is een voorbeeld van een rechtszaak tegen een verdachte van oorlogsmisdrijven.
Het opsporen en vervolgen van oorlogsmisdadigers gebeurt in Nederland sinds 1 september 2002 door het Landelijk Parket en het team ‘Internationale misdrijven’ van de Nationale Recherche bij het Korps landelijke politiediensten (KLPD). Voorheen was het ondergebracht bij het parket Arnhem. Er wordt samengewerkt met de Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND), het Ministerie van Buitenlandse Zaken en diverse buitenlandse collega’s en internationale tribunalen.