Doorgetrokken strepen

Er is niet zozeer sprake van meer strepen, maar wel van andere strepen. Voorbeelden hiervan zijn de doorbroken zijlijnen (kantmarkeringen) en de groene streep op het midden van de weg. Het doel van de strepen is om aan te geven hoe hard er gereden mag worden. Ander doel is om de weg optisch smaller te maken waardoor er minder hard wordt gereden. Een ander voorbeeld zijn kruisingen: deze krijgen in sommige gemeenten een kleurtje (groen of rood) zodat het kruisingsvlak beter opvalt.

Op zich komen lijnen op de weg de verkeersveiligheid ten goede. Maar: het gevaar bestaat dat er een wildgroei komt en dat weggebruikers niet meer snappen wat wel en wat niet mag. Dit geldt niet alleen voor regels met betrekking tot inhalen maar ook voor de maximaal toegestane snelheid. Een bord met de snelheidslimiet maakt het voor iedere weggebruiker duidelijk hoe snel er mag worden gereden.

NB In de wet- en regelgeving (RVV 1990) zijn de borden wel aangemerkt als wegkenmerken die duidelijk maken hoe hard en mag worden gereden en belijning niet.

Het doel van de streep is om de weg optisch smaller te maken waardoor er minder hard wordt gereden. Op wegen met een groen tussenstuk tussen doorgetrokken strepen mag niet worden ingehaald.

Zijn de strepen langs het groene vlak doorbroken, dan mag wel worden ingehaald. De witte belijning bepaalt dus of er wel of niet mag worden ingehaald en niet het groene tussenstuk.

Praktisch gezien is er geen verschil: bij een doorgetrokken streep (enkele of een dubbele) is het niet toegestaan om in te halen.

Bij verkeer in beide richtingen bedraagt de boete voor het overschrijden van de doorgetrokken streep € 220.  Bij verkeer in één richting is de boete voor het overschrijden van een doorgetrokken streep € 120 (2012).

Ja, een verdrijvingsvlak maakt deel uit van de verkeerstekens op de weg. Het gebruiken van een verdrijvingsvlak is een forse overtreding en kost € 220 (2012).