Informatie over cybercrime

Nieuwe technologie heeft het dagelijks leven veranderd. Moderne communicatiemiddelen maken het mogelijk om overal en altijd te werken. Steeds meer voorwerpen zijn aangesloten op het internet en kunnen gegevens uitwisselen. In huizen kan op afstand de kachel worden bediend, het energieverbruik worden afgelezen, de verlichting worden ingeschakeld en worden gekeken naar camerabeelden. Veel persoonlijke communicatie verloopt via apps of social media. Dit creëert, naast gemak en economische kansen, ook veiligheidsrisico’s en kansen voor criminelen.

Het aantal gevallen van cybercrime, waarbij computers niet alleen als middel worden ingezet, maar ook doelwit zijn, neemt hard toe. Ook worden, dankzij het ‘internet-of-things’, zogenaamde Ddos-aanvallen gepleegd om websites plat te leggen met zwak beveiligde apparaten zoals webcams en digitale videorecorders. Elke burger en ieder bedrijf kan slachtoffer worden van ransomware, kwaadaardige ‘gijzelingssoftware’. Met één druk op de knop kunnen duizenden slachtoffers worden gemaakt. Vitale systemen van de Nederlandse fysieke en sociale infrastructuur zijn vatbaar voor hacking en veel internationale bedrijven lijken hun databases onbeveiligd op internet te hebben aangesloten.

Cyberaanvallen

Bij cyberaanvallen op de vitale infrastructuur gaat het er allereerst om de dreiging weg te nemen. Waar mogelijk worden de verdachten opgespoord en voor de rechter gebracht. De opsporingsonderzoeken zijn veelal grensoverschrijdend: cybercrime is niet aan landsgrenzen gebonden. Goede internationale samenwerking is daarom onontbeerlijk.

Daarnaast is het OM betrokken bij verschillende publiek-private initiatieven op het gebied van cyber security en de aanpak van cybercrime. Zo neemt het OM deel aan de Cyber Security Raad (CSR), het Nationaal Cyber Security Centrum (NCSC) en de Electronic Crimes Task Force (ECTF). Binnen de verschillende samenwerkingsverbanden worden ook de voor cybercrime onderliggende (legale) structuren in kaart gebracht. Op die manier wordt inzichtelijk voor welke verschillende fases van het cybercrimeproces barrières kunnen worden gedefinieerd. Denk bijvoorbeeld aan: het moeilijker maken voor cybercriminelen om voor hun criminele activiteiten diensten af te nemen bij Nederlandse hostingpartijen.