De lachgaskoning

De Nederlands-Turkse ondernemer Deniz Ü. verkocht grote hoeveelheden lachgas op straat, wat hem de naam 'de lachgaskoning' opleverde. Hij werd onder meer bekend door documentaires van PowNed, waarin hij openlijk sprak over de grote winsten die hij met zijn lachgashandel zou hebben geboekt.

“Ik had 30 tanks van 2 kilo lachgas en zette een telefoonnummer op mijn socials. Twee uur later waren we uitverkocht. Ik wist meteen: dit is serieuze business,” zei hij later in een interview met Het Parool.

Ü. haalde uiteindelijk een omzet tussen de 2 en 3 miljoen euro, stelde hij. “Iedere dag ging ik met tienduizenden euro’s naar huis. We kochten alle bakfietsen in Amsterdam op, ik keek niet eens meer naar de prijs.”

Ook op de website van zijn bedrijf werd de verkoop nadrukkelijk gepresenteerd. Deze openbare uitingen waren voor de Belastingdienst en de FIOD aanleiding om een onderzoek in te stellen. Als gevolg daarvan wordt Deniz Ü. ervan verdacht jarenlang geen of te laat aangifte te hebben gedaan voor de vennootschaps- en omzetbelasting, aldus het OM in een verklaring. Ook zou hij de Belastingdienst onvoldoende inzage hebben gegeven in zijn administratie. Volgens het OM zou de staat hierdoor enkele honderdduizenden euro’s zijn misgelopen. Omdat Ü. in het buitenland verbleef, heeft hij een tijd internationaal gesignaleerd gestaan. Echter meldde hij zichzelf telefonisch bij justitie om zijn straf onder ogen te komen. Hij heeft bekend dat hij van mei 2020 tot februari 2022 opzettelijk geen belastingaangifte heeft gedaan.

Nadat de gemeente Amsterdam, die destijds wilde dat Ü. zou stoppen met de verkoop van lachgas, hem in 2019 een boete van een ton oplegde, ging hij gewoon door. Uiteindelijk liep de boete op tot 1 miljoen euro. Volgens Ü. zorgde die strenge houding ervoor dat hij besloot geen belasting meer te betalen. "Dat was niet slim," zo stelt hij later.

In procesafspraken met het OM gaat de voormalige lachgaskoning akkoord met een werkstraf van 240 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden. In december 2025 verschijnt hij voor de meervoudige kamer voor het oordeel van de rechter. Daar laat hij eveneens weten dat hij de winsten die hij maakte met de verkoop van lachgas in de documentaire schromelijk overdreven heeft. Dat was allemaal grootspraak, zo verklaart hij.

"Het was een beetje fake it till you make it," vertelt hij aan de rechtbank. "Ik heb gezegd dat ik miljoenen heb verdiend met mijn handel. Was het maar waar. Ik ging niet zeggen dat ik in werkelijkheid verlies maakte."

De rechtbank Amsterdam veroordeelt hem enkele weken later tot de in de procesafspraken vastgelegde straffen. Naast deze taakstraf en de voorwaardelijke gevangenisstraf, mag de voormalige lachgaskoning ook drie jaar geen bestuurder zijn van een onderneming.

Ü. zegt zijn leven gebeterd te hebben. Hij was zelf ook grootverbruiker van lachgas. "Daar heb ik gelukkig niets aan overgehouden. Ik geef nu les op scholen over de gevaren van lachgas. Dat doe ik gratis."

Ü. is niet strafrechtelijk veroordeeld voor het handelen in lachgas zelf, omdat dit middel destijds onder de Warenwet viel en nog niet kon worden verboden. Sinds twee jaar is lachgas wel officieel verboden in Nederland.