
Op een steenworp
Eén piketweek, zeven doden
Hoewel hij aan zijn dagelijkse werkzaamheden meer dan zijn handen vol heeft, neemt officier Ronald Steen het initiatief om bij het OM op Curaçao een Team Collegiale Ondersteuning op te richten. Een heftige piketweek, waarin hij met zeven doden werd geconfronteerd, deed hem het belang daarvan nogmaals inzien.
Een van de laatste dingen die ik in 2025 deed, op oudejaarsdag, was het afronden en versturen van een mail aan alle officieren en advocatengeneraal van Curaçao. Het idee kwam voort uit een van mijn goede voornemens voor het nieuwe jaar, namelijk het uitrollen van een Team Collegiale Ondersteuning (TCO) in de Carib. In Nederland heb ik dat ook mogen doen met een paar collega’s. Ik ken de meerwaarde ervan en ben er daarom van overtuigd dat een TCO een onderdeel behoort te zijn van een professionele organisatie zoals de onze.
Ik kwam erop toen ik die ochtend vroeg plastic ging rapen met een stel andere vrijwilligers. We verzamelden ons bij een boerderij die ik kende uit een van mijn piketweken. Een week met zeven doden (arbeidsongeval, sprong van de rotsen, val uit bed in verzorgingshuis, verkeersongeval, zelfmoord en schietpartij). Ik merkte gelijk dat ik er emotioneel werd. Op deze boerderij had een man zich verschanst die eerder zijn vriendin met negen kogels had doodgeschoten. Ik was destijds op de plaats delict geweest en had toestemming gegeven om de verdachte buiten heterdaad aan te houden. Zodra hij de politie zag aankomen schoot hij zichzelf door het hoofd. Een half uur later was ik daar en zag hoe politiemensen hem in leven probeerden te houden.
Zo’n casus toont nog maar eens aan hoe heftig ons beroep kan zijn en hoe belangrijk een TCO daarom is. Ik heb het moeilijk gehad na die piketweek maar werd spontaan gebeld door een bezorgde collega van de Koninklijke Marechaussee die ook TCO’er is en gehoord had over mijn week. Twee gesprekjes en ik voelde me stukken beter. Collega's die je aanspreken en zien dat je het moeilijk hebt, het is veel waard. Het opzetten van een TCO is een extra taak die ik dan ook graag op me neem. Ook al zal het wellicht gaan botsen met een van mijn andere voornemens: minder op kantoor zitten.
Een kilo vlees per persoon
Als ik de brandbrieven lees die in Nederland rondgaan, over de structurele overbelasting bij het OM in het kader van de ICT-crisis, de werkdruk en de aankomende bezuinigingen, dan probeer ik daar lering uit te trekken en meer de levensfilosofie van hier aan te nemen. Of het gaat lukken valt nog te bezien, maar ik wil me minder druk maken om alles. Wel mijn werk goed doen en vroeg beginnen, maar ook weer op tijd stoppen om zo de kwaliteit van het leven hier mee te pakken. Gezellig naar strandjes gaan om te barbecueën. Het goede voorbeeld krijg ik van mijn voetbalmaatjes die zestig en zeventig zijn en die iedere zondagavond al vijftig jaar een uurtje met elkaar voetballen. Aftrap om halfzes. Dat is althans de afspraak. In de praktijk komt de eerste meestal pas om zes uur aangelopen. Op zijn slippers. Een kwartier later zijn de schoenen eindelijk aan. Hetzelfde met de jaarlijkse barbecue. Die was afgelopen zondag gepland om acht uur. Het vlees, een kilo per persoon, was klaar om tien uur. Heerlijke avond gehad.
Beeld: © OM
Persaandacht
Een ander voornemen is om betekenisvolle zaken te doen op het eiland. De laatste week van het afgelopen jaar is dat gelukt. Een man stond terecht voor de verkrachting van zijn liefdespartner. Zulke zaken zijn vaak moeilijk bewijsbaar, maar het is gelukt. De man werd veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf. De dankbaarheid in de ogen van het slachtoffer maakte voor mij het hele jaar goed. In een andere zaak draaide het om twee verdachten die met een veel te klein bootje veel te veel mensen vanuit Venezuela naar Curaçao probeerden te smokkelen. Veertien mensen kwamen daarbij om het leven. Beide mannen kregen zes jaar cel opgelegd. Een mooie veroordeling die bovendien gepaard ging met enige publiciteit. Persaandacht krijgen voor dat soort zaken is hier niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een tijd waarin vooral het conflict tussen Venezuela en Trump de gemoederen van de eilanders bezighoudt. De angst bij vissers om uit te varen, de angst dat het luchtruim zal dichtgaan en de angst voor schaarste van fruit uit Venezuela. Dat in combinatie met de in het openbaar uitgevochten ruzie tussen de minister van financiën en de directeur van de belastingdienst (‘Jij bent corrupt!’ ‘Nee jij bent corrupt!’) zijn momenteel de belangrijkste onderwerpen in het nieuws.
Ondermijning en geweld
Ook hoop ik in het nieuwe jaar een aantal succesvolle zaken te doen in de bestrijding van ondermijnende criminaliteit (drugsinvoer, witwassen) en een steentje te kunnen bijdragen aan de strijd tegen het heftige geweld hier op het eiland, en de daarbij vaak gebruikte vuurwapens. En ook betekenisvol te kunnen zijn voor de slachtoffers van dat geweld, voor de nabestaanden van mensen die geliquideerd worden maar ook voor slachtoffers van geweld dat in de privésfeer plaatsvindt.
Als u dit leest is het jaar 2026 al enkele weken oud, en heb ik alweer meerdere liquidaties op zitting gedaan. Wellicht ben ik alsnog bezweken onder de groepsdruk om te gaan padellen, duiken, kitesurfen, golfen en pachanga-dansen, en waarschijnlijk heeft u alweer een keer of tien de ICT-helpdesk gebeld… Toch wens ik u allen een gezegend en succesvol 2026!