Heeft Laura zichzelf van het leven beroofd of is er sprake van een misdrijf? Deze vraag staat vandaag centraal tijdens de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen een 39-jarige man uit Leiden. De man, ex-partner van het slachtoffer, zit sinds 7 februari 2024 in voorarrest op verdenking van moord op zijn ex-vriendin.
Op 29 januari 2024 rond 07:25 belt de verdachte naar de meldkamer van de politie. Hij zegt dat zijn partner een zelfmoordpoging heeft gedaan. Als de hulpdiensten ter plaatse komen treffen ze het slachtoffer aan in de woonkamer van hun huis aan de Lepelaarsoord in Leiden. De vrouw ligt op de grond en heeft om haar nek een schalketting met een deel van een hondenriem. Aan de verwarmingsbuis achter de bank hangt het restant van de riem. De vrouw wordt met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht, maar overlijdt een dag later.
Verdachte omstandigheden
Op basis van de eerste bevindingen op de plaats delict, zoals bijvoorbeeld het feit dat het slachtoffer zichzelf op een uiterst onlogische plek in de woning zou hebben verhangen terwijl haar kinderen thuis waren, ontstaat er bij de politie twijfel of er daadwerkelijk sprake is van zelfmoord.
De lus van de hondenriem zat opvallend losjes om de verwarmingsbuis, de omsnoering had een horizontaal verloop, er lag geen afscheidsbrief en het slachtoffer had die ochtend nog contact gehad met de school van haar dochter. Bij de politie wordt ook duidelijk dat de vrouw in scheiding lag en dat de verdachte die dag de woning moest verlaten. Onder leiding van een officier van justitie wordt een team grootschalige opsporing gestart.
Forensisch onderzoek
De politie doet uitgebreid forensisch onderzoek en in de woning van het slachtoffer wordt een reconstructie gehouden, waarbij met behulp van een dummy met vergelijkbare afmetingen en lichaamsgewicht als het slachtoffer onderzoek wordt gedaan naar de trekkracht die op een hondenriem staat als het slachtoffer daaraan hangt.
Uit het onderzoek komt vast te staan dat er nauwelijks tot geen gewicht aan de riem heeft gehangen waar Laura zichzelf mee zou hebben opgehangen. Er stond nauwelijks trekkracht op toen de riem werd doorgeknipt en de knoop om de verwarmingsbuis zat zodanig los, dat hier geen noemenswaardig gewicht aan gehangen kan hebben. Op de verwarmingsbuis en op de hondenriem wordt ook een grote hoeveelheid DNA van de verdachte aangetroffen en een kleine(re) hoeveelheid van het slachtoffer.
Bijzondere zoekopdrachten
Daarnaast zijn er ook bijzondere zoekopdrachten. Zo zou de verdachte 2 a 3 maanden voorafgaand aan 29 januari 2024 op internet gezocht hebben naar onder andere wetenschappelijke artikelen over de vraag hoe je bij een verhanging forensisch kan vaststellen dat sprake is geweest van suïcide of een verwurging.
Volgens het OM staat vast dat de verdachte Laura van het leven heeft beroofd door haar te verwurgen met een schakelketting. Hoewel er aanwijzingen zijn dat verdachte één en ander heeft voorbereid, ziet het OM juridisch onvoldoende aanknopingspunten voor voorbedachte raad. Dit heeft er met name mee te maken dat onbekend is wat er die ochtend precies is gebeurd en wat verdachte ertoe heeft gebracht Laura om het leven te brengen.
Ontkenning
De verdachte ontkent iets met de dood van zijn ex-partner te maken te hebben. Hij legt uitgebreid verklaringen af over motieven die het slachtoffer zou hebben aangezet tot suïcide, maar geeft op vragen over hoe hij haar heeft aangetroffen en het verloop van die ochtend geen antwoord.
Intieme terreur
Volgens het OM vormt de dood van Laura echter het sluitstuk van wat kan worden gekwalificeerd als intieme terreur binnen de relatie. Uit het dossier blijkt dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan een patroon van dwingende controle, waarbij Laura stelselmatig werd gecontroleerd, te maken kreeg met jaloezie en manipulatie. De verdachte had camera’s hangen waarmee hij Laura in de gaten kon houden. Hij appte en belde haar soms wel 500 keer per dag als ze aan het werk was.
“Dat juist de relatiebreuk heeft geleid tot deze escalatie van geweld onderstreept de gevaarlijke fase waarin slachtoffers van intieme terreur zich bevinden wanneer zij zich aan die situatie proberen te onttrekken”, aldus het OM.
Eis
Het OM vindt dat naast een langdurige gevangenisstraf van 18 jaar ook een TBS-maatregel met dwangverpleging moet worden opgelegd. Volgens deskundigen heeft de verdachte een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Er kan vanuit worden gegaan dat het controlerende gedrag van verdachte zich in volgende relatie zal herhalen wanneer hij niet wordt behandeld voor de onderliggende persoonlijkheidsproblematiek.