Op 29 januari 2025 staat een dan 40-jarige man vermomd en met een doorgeladen vuurwapen voor de deur bij zijn ex-vriendin in Hollands Kroon. Hij belt aan. De vrouw doet niet open maar belt de politie, waarna hij wordt aanhouden. In zijn gehuurde auto vindt de politie onder meer contant geld, bedwelmingsmiddel, handboeien, touw en een deken. Het OM vindt dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan poging ontvoering, poging moord, en vuurwapenbezit.
Aanloop
In oktober 2024 krijgen de man uit Den Helder en de vrouw een relatie. Dat begon leuk en fijn, maar verandert als blijkt dat de man met enige regelmaat onder invloed van drugs is. Kort voor de kerst beëindigt de vrouw de relatie. Vanaf dat moment begint de man haar veel te bellen en te appen, want hij wil antwoorden. Ze reageert niet.
In zijn telefoon vindt de politie later geschreven en ingesproken berichten. Die worden steeds bozer en zijn ideeën en plannen steeds radicaler. De kern is dat hij de relatiebreuk niet kan verkroppen en van de vrouw eist dat zij verantwoording aan hem aflegt. In tientallen berichten en (spraak)memo’s geeft de man een inkijkje in zijn gedachten. Op 29 januari 2025 staat hij uiteindelijk met een ontvoerings- en moordplan en een doorgeladen vuurwapen aan haar deur.
Bewijs
De politie heeft onderzoek gedaan naar de telefoon van de verdachte. Daarin zijn meerdere spraakberichten en notities van de verdachte aangetroffen, waarin hij zijn ideeën en plannen omschrijft. Bijvoorbeeld: ‘’Godver. Ik ga het oplossen met haar. Ik ga het fucking hard oplossen met haar. Ik ben helemaal kanker klaar met dat. Dat kankerwijf gaat dood. Ik sta te popelen om haar… haar helemaal het finale licht uit de ogen te slaan, jongen. Heerlijk. Helemaal de kanker te rammen, die teringhoer.” Ook heeft hij op internet gezocht op ‘middelen die bedwelmen’, ‘ontvoering’, ‘diethyl ether kopen’, ‘doek op de mond’, ‘waar in het hart voor dodelijk schot’ en ‘kogel door het hoofd pijnlijk’.
Tijdens de huiszoeking treft de politie handgeschreven notities van de verdachte aan waarin hij beschrijft dat hij een kogel door haar hoofd zou gaan schieten (“Game over …, Pang”). Verder vindt de politie een lijst met mee te nemen spullen, waaronder een touw, hamer en glijmiddel. Dat de verdachte niet alleen het plan had om de vrouw te doden, maar ook zichzelf van het leven wilde beroven, volgt uit de berichten over zijn uitvaartvoorbereiding met foto’s en muziek, en het regelen van de financiële nalatenschap.
Poging femicide
Op grond van het bewijs staat voor het OM vast dat de verdachte de intentie, het plan en de middelen had om de ontvoering en de moord uit te voeren. Hij heeft weken nagedacht over het plan en over de betekenis en de gevolgen daarvan. Hij had vermomming om binnen te komen, bedwelmingsmiddel en handboeien om de vrouw onder controle te krijgen en haar van haar vrijheid te beroven, en een doorgeladen vuurwapen om haar het leven te ontnemen. Ze deed alleen de deur niet open.
De officier van justitie: ‘’Het gaat hier wat het Openbaar Ministerie betreft om een zaak met aspecten van femicide. Gelukkig bleef het bij een poging. Een voorgenomen moord, omdat verdachte niet kreeg wat hij wilde van de vrouw. Een voorgenomen moord, omdat verdachte meende dat hij kon bepalen en beslissen, en zij zichzelf niet mocht beschermen met het doen van aangifte. Een voorgenomen ontvoering van en moord op een vrouw, omdat hij niet kon verkroppen dat zij hem niet meer wilde zien en aangifte tegen hem deed.’’.
Strafeis
‘’Het is voor het slachtoffer bijna niet voor te stellen waaraan ze is ontsnapt. Ze had wel het idee dat het niet goed zat met verdachte en wilde daarom niet met hem verder. Maar dat zijn gedachten en plannen leidden tot de poging wederrechtelijke vrijheidsberoving en moord, dat had ze niet kunnen bedenken. De angst en stress die deze kennis met zich mee heeft gebracht is zeer groot’’, aldus de officier.
De verdachte heeft geen enkele verantwoordelijkheid voor zijn handelen genomen. Sterker nog, hij blijft de schuld bij het slachtoffer leggen. De officier: ‘’Werkelijk onbegrijpelijk, maar ook zorgelijk. En voor de vrouw en haar naasten beangstigend. De enige juiste strafrechtelijke reactie is dan een langdurige gevangenisstraf en een intensieve behandeling om herhaling te voorkomen.’’ Het OM eist een gevangenisstraf van 6,5 jaar en tbs met dwangverpleging. Ook vraagt de officier om oplegging van de gedrags-beïnvloedende en vrijheids-beperkende maatregel, zodat de verdachte na afloop van zijn straf en behandeling onder toezicht blijft staan. Tot slot vindt de officier dat de verdachte een schadevergoeding van 10.000 euro moet betalen aan het slachtoffer.
De rechtbank doet naar verwachting over twee weken uitspraak